Hiçbir yere yüklemeden video sıkıştırma

Yüklemeden sıkıştırmak neden farklı

Web'deki ücretsiz video sıkıştırıcıların neredeyse hepsi bir yükleme hizmetidir. Dosyanızı denetiminizde olmayan bir sunucuya verirsiniz, başkalarının dosyalarının arkasında sırada bekler, işlenir ve sonucu indirirsiniz. Bu model çalışır ama bedeli ağırdır: görüntüleriniz başkasının diskine kopyalanır, saklama süresi gizlilik politikasında yazan kadardır ve 400 MB'lık bir klip, herhangi bir şey başlamadan önce yükleme bağlantınızdan baştan sona geçmek zorundadır.

Bu araç sırayı tersine çevirir. Tarayıcı dosyayı doğrudan diskinizden okur, kareleri WebCodecs API'si üzerinden kendi cihazınızın video kodlayıcısına verir ve yeni MP4'ü kodlarken yerel depolamaya geri yazar. Ağdan hiçbir şey geçmez — çalışırken tarayıcınızın ağ panelini açarak ya da bu sayfa yüklendikten sonra internet bağlantınızı kesip yine de sıkıştırarak bunu doğrulayabilirsiniz.

Buradan iki pratik sonuç çıkar. Birincisi, hızı yükleme bant genişliğiniz değil donanımınız belirler; bu yüzden kısa bir klip birkaç saniyede biter. İkincisi, sınırlanacak bir şey yoktur: günlük kota, sıra numarası, kayıt ve filigran yok — çünkü maliyetinin karşılanması gereken bir sunucu yok.

Yerel bir sıkıştırıcının yapamayacağı tek şey, video kodlayıcısı olmayan bir tarayıcıda çalışmaktır. Tarayıcınız desteklenmiyorsa yukarıdaki araç sessizce yüklemeye dönmek yerine bunu açıkça söyler.

Büyük bir videoyu boyut sınırı olmadan sıkıştırmak

Tarayıcıda sıkıştırma genellikle büyük dosyalarda çöker ve nedeni bellektir. Böyle bir aracı yapmanın en dolaysız yolu, bitmiş videoyu bellekte toplayıp yalnızca tamamlandığında teslim etmektir — yani gereken bellek, üretilen sonucun boyutuyla birlikte büyür. Uzun bir kayıt sonunda makinenin ayırabileceğinden fazla RAM ister ve sekme yolun ortasında ölür. Tarayıcı içi sıkıştırıcıların genellikle bir maksimum dosya boyutu ilan etmesinin nedeni budur.

Bu araç öyle çalışmıyor. Sıkıştırılmış videonun her parçası kodlandığı anda tarayıcınızın yerel depolamasına yazılır, böylece video ne kadar uzun olursa olsun bellek kullanımı düz kalır. Ölçtük: 40 dakikalık bir 1080p kaydı 500 MB'lık bir dosyaya sıkıştırmak 643 MB bellek tepesi verdi ve baştan sona sabit kaldı. Sonucunu bellekte toplayan aynı iş 1.246 MB'a çıktı ve bittiğinde hâlâ tırmanıyordu. Burada boyut sınırı olmamasının tüm nedeni bu farktır.

Sınırın yerini, sizi hazırlıksız yakalayamayacak bir kontrol alır. Kodlama başlamadan önce araç sonucun ne kadar büyük olacağını tahmin eder ve bunu tarayıcınızın gerçekten boş depolamasıyla karşılaştırır. Sığmıyorsa kırk dakika sonra değil, o anda öğrenirsiniz. Arkada da bir şey kalmaz: yolun ortasında iptal ederseniz ya da sekmeyi kapatırsanız yarı yazılmış dosya silinir.

Pratik üst sınır bizim seçtiğimiz bir sayı değil, kendi boş disk alanınızdır. Gigabaytlarca kaynak dosya sorun değil — iki saatlik bir video kapasite değil, sabır meselesidir.

Tarayıcınızda video nasıl sıkıştırılır

Tüm süreç üç adımdan oluşur ve ayar yapmak gerekmez — varsayılan 720p çoğu kişinin istediği şeydir.

1. Bir video seçin ya da yukarıdaki kutuya sürükleyin. Dosya yerel olarak okunur; süresini, çözünürlüğünü ve boyutunu hemen görürsünüz.
2. Bir kalite seviyesi seçin. 720p videoyu orijinaline en yakın tutar, 540p mesajlaşma uygulamalarına göre ölçeklenmiştir, 360p en çok sıkıştırır. Hedef çözünürlük başlatmadan önce gösterilir.
3. Sıkıştır'a dokunun ve bekleyin. İlerleme tahmin değil, gerçektir. Bittiğinde öncesi ve sonrasındaki boyutu görürsünüz; İndir yeni dosyayı kaydeder.

Sıkıştırma tek yönlüdür — atılan ayrıntı geri gelmez. Sıkıştırılmış kopyayı izleyip memnun kalana kadar orijinali saklayın.

Hangi kalite seviyesini seçmelisiniz?

Her seviye videonun kısa kenarını bir hedefe indirir ve ortalama bit hızını sınırlar. Genişlik yerine kısa kenarı kullanıyoruz; böylece telefonla çekilmiş dikey video, kamerayla çekilmiş yatay görüntüyle aynı muameleyi görür.

Asla yukarı ölçeklenmez. 720p bir videoyu 720p seviyesine verirseniz çözünürlük olduğu gibi kalır ve yalnızca bit hızı değişir — bunu bilmek işe yarar, çünkü bu durum 4K bir kaynağa göre çok daha az tasarruf sağlar.

Bunlar Photo Slim'in iPhone'da kullandığı aynı üç seviye ve aynı bit hızlarıdır; burada sıkıştırdığınız bir klip ile uygulamada sıkıştırdığınız klip aynı çıkar.

Bir videoyu 10 MB, 25 MB veya 100 MB boyutuna sıkıştırma

Bazen istenen «daha küçük» değil, bir sayıdır: 25 MB üstünü kabul etmeyen bir yükleme formu, 10 MB'da duran bir mesajlaşma uygulaması, tavanı 100 MB olan bir portal. Aracı kalite düzeylerinden hedef boyuta alın, ona verdiğiniz şey artık o sayı olur. Bütçeyi videonuzun süresine bölüp bir bit hızı çıkarır, sesin ihtiyaç duyduğu payı düşer ve bu bit hızının gerçekten taşıyabileceği çözünürlüğü seçer — yani 720p, 540p ve 360p arasındaki seçim deneme yanılmayla değil, sizin yerinize yapılır.

Hedefin tam üstüne değil, bilerek biraz altına nişan alır; çünkü 25,4 MB'da kapanan bir dosya da 60 MB'lık bir dosya kadar reddedilir. Bilmeye değer iki sınır var. Ses parçası olduğu gibi kopyalanır ve bütçeden hiçbir kalite ayarının geri alamayacağı sabit bir pay tutar. Ayrıca belli bir süreden sonra küçük bir hedef hiçbir kalitede ulaşılabilir olmaktan çıkar — kırk dakikalık bir kayıt, izlemeye değer 10 MB'lık bir dosyaya dönüşmez. Böyle bir durumda araç, zamanınızı bulamaç üretmeye harcamak yerine bunu başlamadan önce söyler.

Hedefin üstüne değil altına nişan aldığı için, karşı taraf megabaytı 1.000 kilobayt da sayıyor olsa 1.024 kilobayt da sayıyor olsa sonuç sınırı geçer.

Videonuz ne kadar küçülecek?

Bu neredeyse tamamen kaynağın ne olduğuna bağlıdır ve sabit bir yüzde vaat eden her araç tahmin yürütüyordur. Tasarruf iki yerden gelir: çözünürlüğü düşürmek ve bit hızını düşürmek. Kaynağınız her ikisinde de hedefin çok üzerindeyse azalma çarpıcı olur. Zaten yakınsa alınacak pek bir şey kalmaz.

Üç gerçek ölçüm aralığı somutlaştırıyor. 96 Mbps ile kaydedilmiş 9 saniyelik bir 4K klip, 720p seviyesinde 105 MB'dan 2 MB'a düştü — orijinalin %2'sinden az, çünkü kaynak bit hızı o süre için akıl almaz derecede yüksekti. 121 saniyelik bir 1080p video 101 MB'dan 25 MB'a, yani yaklaşık dörtte birine indi. Zaten 720p olan 150 saniyelik bir klip ise yalnızca 95 MB'dan 37 MB'a, yaklaşık %39'a indi; çünkü çözünürlük hiç düşemiyordu.

Örüntü tutarlı: yüksek bit hızlı telefon çekimleri, ekran kayıtları ve 4K çekilen her şey muazzam sıkışır. Bir kez sıkıştırılmış video — örneğin bir mesajlaşma uygulamasından indirilen klip — çok daha az şey verir ve tekrar sıkıştırmak megabayttan çok kaliteye mal olur.

Tarayıcı desteği

Araç, WebCodecs API'sine ve çalışan bir H.264 video kodlayıcısına ihtiyaç duyar. Bu birleşim güncel Chrome, Edge ve diğer Chromium tarayıcılarında ve Safari 18 ile sonrasında bulunur. Firefox henüz bir WebCodecs video kodlayıcısı sunmuyor; araç bunu tespit eder ve yolun ortasında başarısız olmak yerine size söyler.

Kontrol düğmeye bastığınızda değil, sayfa yüklenirken yapılır; böylece bir dosya seçmeden önce durumu bilirsiniz.

Başlamadan önce bilmeye değer sınırlar

Bu tek dosyalık bir araçtır ve nerede durduğu konusunda dürüsttür. Sınırları önceden bilmek, sıkıştırmanın ortasında keşfetmekten daha yararlıdır.

1. Aynı anda tek dosya. Toplu kuyruk yok — tüm kamera rulosu için doğru araç uygulamadır.
2. Sabit boyut sınırı yok ama bir depolama kontrolü var. Üst sınır boş disk alanınızdır ve yolun ortasında keşfedilmek yerine kodlama başlamadan önce sınanır.
3. Hedef boyut elden gelenin en iyisidir, bir garanti değil. 10, 25 veya 100 MB seçersiniz ve bit hızı bu sayıdan geriye doğru, biraz altına nişan alınarak hesaplanır — ama ses olduğu gibi kopyalanıp bütçeden sabit bir pay tutar ve yeterince uzun bir video hiçbir kalitede küçük bir hedefe sığmaz. Bu size sıkıştırma bittikten sonra değil, başlamadan önce söylenir.
4. Ses yeniden kodlanmaz, kopyalanır. Orijinal ses parçanız 5.1 surround dahil bit bit korunur; bu aynı zamanda sesin boyut düşüşüne hiçbir katkı yapmadığı anlamına gelir.
5. Çıktı her zaman MP4'tür (varsayılan H.264, açarsanız HEVC). Burada format dönüştürme, GIF çıkarma, kırpma ya da filigran ekleme yok.
6. Çok uzun videolar yine de zaman alır. Donanım kodlamalı bir masaüstünde gerçek zamanın on ila on yedi katını ölçtük — 10 dakikalık bir video yaklaşık bir dakikada çıkar — ve telefonlar belirgin şekilde daha yavaştır.

Burada yaptığınız hiçbir şey diskinizdeki orijinal dosyaya dokunmaz. Sıkıştırılmış kopya ayrı bir indirmedir; dolayısıyla orijinali silmek her zaman sizin açık kararınızdır.

SSS