Video omzetten naar MP3 of de audio extraheren

Audio uit een video halen kost meestal niets

Een videobestand is een container met losse sporen erin: één voor het beeld, één voor het geluid, soms ondertitels ernaast. Het geluidsspoor is daarbinnen al een afgerond, gecomprimeerd audiobestand — het staat alleen naast een video opgeslagen. Extraheren betekent in de strikte zin: die bytes naar een bestand van zichzelf kopiëren. Niets decoderen, niets opnieuw comprimeren, geen keuze over kwaliteit, want daar is niets van nodig om gegevens van de ene container naar de andere te verplaatsen.

Dat is wat de M4A-optie doet als je de kwaliteit op ‘Laten zoals het is’ laat staan. Vrijwel elke MP4 en MOV bevat AAC-audio, en .m4a is simpelweg AAC in een eigen container, dus het spoor komt byte voor byte identiek in het nieuwe bestand terecht. Een opname van twee uur is ongeveer net zo snel klaar als het lezen van het bestand van schijf duurt, en wat je krijgt lijkt niet op het origineel: het ís het origineel.

Omzetten is iets anders, en deze pagina houdt de twee zichtbaar apart in plaats van beide ‘extraheren’ te noemen. Om MP3 vragen, of om een specifieke bitrate vragen, betekent dat elke sample moet worden gedecodeerd en opnieuw gecomprimeerd. Dat kost echte tijd en één generatie kwaliteit. Het paneel boven de knop zegt welke van de twee je gaat krijgen, voor dit specifieke bestand, voordat je op iets drukt.

Kopiëren kan alleen wanneer wat je vraagt overeenkomt met wat er al in zit: AAC uit AAC, MP3 uit MP3. Al het andere is een echte omzetting. Daarom verdwijnt de optie ‘Laten zoals het is’ bij bestanden waarop hij niet van toepassing is — het is daar geen iets slechtere keuze, het is een ding dat niet bestaat.

MP3 of M4A — welke je eigenlijk wil

MP3 is dertig jaar oud en dat is zijn hele voordeel: er is praktisch geen apparaat dat er geen speelt. Autoradio's uit 2006, fitnessapparatuur, goedkope voicerecorders, dj-controllers, montagesoftware met een smal importfilter. Geef je het bestand aan zoiets, dan is MP3 het juiste antwoord en is het hercoderen simpelweg de prijs.

Voor al het andere is M4A het betere bestand. Het is AAC, en dat is wat je telefoon, je camera en vrijwel elke video op internet al hebben opgenomen — dus naar M4A extraheren is een kopie en geen omzetting. Het klinkt bovendien beter dan MP3 op dezelfde bitrate, met een marge die groot genoeg is dat AAC op 128 kbps doorgaans gelijk wordt gesteld aan MP3 op ongeveer 192 kbps. Alles van de afgelopen vijftien jaar speelt het, inclusief elke browser, elke telefoon en hardware uit het iTunes-tijdperk.

Het geval om te vermijden is het geluidsspoor van een gewone MP4 uit gewoonte naar MP3 omzetten. Die audio is AAC en al lossy; hem opnieuw als MP3 coderen haalt niets terug, het gooit een tweede ronde detail weg en levert vaak een groter bestand op dan waarmee je begon. Eist er aan de ontvangende kant niets MP3, dan is de M4A extraheren sneller, kleiner en verliesvrij.

De MP3-encoder hier is LAME, gecompileerd om in je browser te draaien. Hij wordt alleen gedownload als je daadwerkelijk om een MP3-omzetting vraagt — M4A kiezen, kopiëren of het geluid verwijderen haalt hem nooit op.

Bitrate, en hoe klein audio eerlijk gezegd kan worden

Bitrate is hier de enige instelling, en hij is ongewoon rechttoe rechtaan: het is een belofte over grootte. 192 kbps betekent 192 kilobits voor elke seconde audio, dus een uur komt uit op ruwweg 86 MB, wat de opname ook bevat. Door die rekensom is audiocompressie voorspelbaar op een manier die videocompressie nooit is — kies een bitrate en je hebt in feite de bestandsgrootte gekozen.

Wat het getal je oplevert is detail, en het nuttige bereik is smaller dan de opties suggereren. Voor spraak — interviews, lezingen, podcasts, spraakmemo's — is 96 kbps ruim voldoende en 128 royaal; hoger gaan besteedt bytes aan geruis. Voor muziek is 192 het punt waarop de meeste mensen de gecodeerde versie er niet meer uit kunnen pikken, en 256 of 320 is voor archiveren of voor materiaal dat later nog eens wordt gehercodeerd. Onder 96 gaat muziek hoorbaar dun klinken, vooral bekkens en applaus.

De lijsten verschillen tussen de twee formaten, en dat is bewust. MP3 biedt 96 tot en met 320; AAC begint lager, bij 64, omdat hij verder naar beneden bruikbaar blijft. Is je doel simpelweg het kleinste beluisterbare bestand — een vergadering van twee uur die je wil bewaren, bijvoorbeeld — dan doet AAC op 64 kbps dat werk voor zo'n 29 MB per uur, en MP3 heeft daar geen equivalent voor.

Elke bitrate anders dan ‘Laten zoals het is’ hercodeert, ook de hoogste. 320 kbps kiezen bij een bron van 128 kbps herstelt niets — het slaat dezelfde audio minder efficiënt op. Wil je het bestand ongemoeid laten, dan is ‘Laten zoals het is’ de optie die dat doet.

Het geluid uit een video verwijderen

De derde optie is het omgekeerde van de andere twee: houd het beeld, gooi de audio weg. Het is een echte verwijdering en geen volumewijziging — het spoor wordt helemaal niet in het resultaat geschreven, dus er is niets om weer harder te zetten en het bestand is door die afwezigheid iets kleiner. Het beeld blijft ongemoeid, en is de bron al een MP4 of MOV, dan wordt er ook niets gedecodeerd, dus dit is in seconden klaar, ongeacht de duur.

De meest voorkomende reden om dit te doen heeft niets met monteren te maken. Schermopnamen vangen op wat er in de kamer werd gezegd; telefoonvideo's van een schooluitvoering nemen het gesprek op van wie er achter je stond; een clip die je wil sturen bevat achtergrondmuziek die je liever niet doorgeeft. De audio eruit halen voordat het bestand ergens heen gaat, is een privacyhandeling, en die is veel beter uitvoerbaar wanneer het bestand daarvoor de machine niet hoeft te verlaten.

Eén geval kost wel tijd. Is je bron WebM of een ander formaat dat om VP9 of AV1 heen is gebouwd, dan betekent een MP4 maken dat het beeld naar H.264 wordt gehercodeerd, want die codecs kunnen niet simpelweg in een MP4-container worden herpakt. Het paneel zegt dat voordat je begint, en het is de enige situatie waarin het geluid verwijderen langer duurt dan een paar seconden.

Surround, Dolby en ongebruikelijke samplerates

Een spoor eruit kopiëren bewaart alles eraan, inclusief 5.1- of 7.1-kanaalindelingen. Hercoderen kan dat niet: LAME schrijft maximaal twee kanalen, en de AAC-encoders die browsers bieden weigeren meerkanaalsinvoer botweg in plaats van hem zelf terug te mengen. Elke omzetting hier vouwt surround dus samen naar stereo, en het paneel zegt dat voordat je begint. Moeten de kanalen behouden blijven, dan is kopiëren de optie die dat doet.

Dolby Digital is het lastigere geval. AC-3- en E-AC-3-sporen kunnen worden gekopieerd — ze komen heel in het resultaat terecht en desktopspelers kunnen er prima mee om — maar ze kunnen niet worden gehercodeerd, omdat geen enkele browser een Dolby-decoder meelevert om ze überhaupt uit te lezen. In plaats van een stil bestand te exporteren en jou dat later te laten ontdekken, wordt een bitrate kiezen bij een Dolby-spoor botweg geblokkeerd, met ‘Laten zoals het is’ als de weg erdoorheen. Eén gevolg is het weten waard: een gekopieerd Dolby-spoor kan stil zijn als je het gedownloade bestand in een browsertabblad bekijkt, om precies dezelfde reden. Het is niet beschadigd; de browser kan het alleen niet decoderen.

De samplerate is de laatste hiervan. MP3 accepteert er maar negen, een erfenis van de MPEG-specificaties waarin hij is gestandaardiseerd, en hogeresolutieaudio die op 96 kHz is opgenomen zit daar niet bij. Die bestanden worden bij het wegschrijven naar 48 kHz omgezet — dezelfde frequentiefamilie, de halve snelheid, en zo of zo comfortabel voorbij het bereik van het menselijk gehoor. AAC heeft die beperking niet, dus naar M4A extraheren houdt de oorspronkelijke samplerate.

Wat deze tool niet doet

Dit is een extractietool met één doorgang en geen audio-editor, en de grenzen zijn beter hardop gezegd dan door jou gevonden.

1. Hij schrijft alleen M4A, MP3 en MP4. Er is geen WAV-, FLAC-, OGG- of WMA-uitvoer.
2. Één bestand, één doorgang. Geen wachtrij voor batches, geen twee opnamen aan elkaar plakken, en geen meerdere sporen tegelijk uit een bestand halen dat er meer dan één heeft.
3. Geen inkorten, geen fades, geen volumenormalisatie en geen ruisonderdrukking. Wil je eerst een stuk eruit knippen, gebruik dan de aanpastool en extraheer daarna uit het resultaat.
4. Titels, artiesten en hoesafbeeldingen toevoegen of bewerken hoort hier niet bij.
5. Er is geen speler om vooraf te beluisteren. Het paneel beschrijft wat je krijgt; luisteren gebeurt na het downloaden.
6. Er is geen groottelimiet, maar wel een schijfcontrole. Het resultaat wordt tijdens het maken naar de lokale opslag geschreven, dus het geheugen groeit niet mee met het bestand — maar de ruimte moet er zijn, en dat wordt nagekeken voordat er iets begint.

Je origineel wordt nooit gewijzigd of verplaatst. Wat je downloadt is een nieuw bestand, dus de bron verwijderen blijft een keuze die je zelf achteraf maakt.

FAQ