Video comprimeren zonder ergens te uploaden

Waarom comprimeren zonder uploaden anders is

Bijna elke gratis videocompressor op het web is een uploaddienst. Je geeft je bestand aan een server die je niet beheert, het wacht in de rij achter bestanden van anderen, het wordt verwerkt, en dan download je het resultaat. Dat model werkt, maar het vraagt veel: je materiaal wordt naar iemand anders zijn schijf gekopieerd, de bewaartermijn is wat het privacybeleid zegt, en een clip van 400 MB moet eerst helemaal je verbinding op voordat er ook maar iets begint.

Deze tool draait dat om. De browser leest het bestand direct van je schijf, geeft de beelden via de WebCodecs-API door aan de video-encoder van je eigen apparaat, en schrijft de nieuwe MP4 tijdens het coderen terug naar de lokale opslag. Er gaat niets over het netwerk — dat kun je nakijken door tijdens het comprimeren het netwerkpaneel van je browser te openen, of door na het laden van deze pagina je internetverbinding te verbreken en toch te comprimeren.

Daaruit volgen twee praktische dingen. Ten eerste bepaalt je hardware de snelheid en niet je uploadbandbreedte, waardoor een korte clip in enkele seconden klaar is. Ten tweede is er niets om te beperken: geen dagquotum, geen plek in de rij, geen registratie, geen watermerk, omdat er geen server is wiens kosten terugverdiend moeten worden.

Het enige wat een lokale compressor niet kan, is draaien in een browser zonder video-encoder. Wordt jouw browser niet ondersteund, dan zegt de tool hierboven dat gewoon, in plaats van stil terug te vallen op een upload.

Een grote video comprimeren, zonder groottelimiet

Bij grote bestanden gaat compressie in de browser meestal stuk, en de oorzaak is geheugen. De meest rechttoe rechtaan manier om zo'n tool te bouwen, is de afgeronde video in het geheugen samenstellen en pas afleveren als hij compleet is — waardoor het benodigde geheugen meegroeit met de grootte van het resultaat zelf. Een lange opname vraagt uiteindelijk meer RAM dan de machine over heeft, en het tabblad sterft halverwege. Daarom noemen compressors in de browser gewoonlijk een maximale bestandsgrootte.

Deze werkt niet zo. Elk stuk van de gecomprimeerde video wordt naar de lokale opslag van je browser geschreven op het moment dat het gecodeerd is, dus het geheugengebruik blijft vlak, hoe lang de video ook is. We hebben het gemeten: een opname van 40 minuten in 1080p comprimeren naar een bestand van 500 MB piekte op 643 MB geheugen en bleef van begin tot eind stabiel. Dezelfde bewerking die het resultaat in het geheugen samenstelt, piekte op 1.246 MB en steeg aan het eind nog steeds. Dat verschil is de volledige reden dat er hier geen groottelimiet is.

In plaats van een limiet is er een controle die je niet kan verrassen. Voordat het coderen begint, schat de tool hoe groot het resultaat wordt en vergelijkt dat met de opslag die je browser werkelijk vrij heeft. Past het niet, dan weet je het meteen en niet veertig minuten later. En er blijft niets achter: annuleer je halverwege of sluit je het tabblad, dan wordt het half geschreven bestand verwijderd.

Het praktische plafond is je eigen vrije schijfruimte, geen getal dat wij hebben gekozen. Bronbestanden van meerdere gigabytes gaan prima — een video van twee uur is een kwestie van geduld, niet van capaciteit.

Zo comprimeer je een video in je browser

Het hele proces bestaat uit drie stappen en instellen is niet nodig — de standaard van 720p is wat de meeste mensen willen.

1. Kies een video of sleep hem in het vak hierboven. Het bestand wordt lokaal gelezen; duur, resolutie en grootte zie je direct.
2. Kies een kwaliteitsniveau. 720p houdt de video dicht bij het origineel, 540p is afgestemd op berichtenapps, 360p knijpt het hardst. De doelresolutie is te zien voordat je start.
3. Tik op Comprimeren en wacht. De voortgang is echt, niet geschat. Aan het eind zie je de grootte voor en na, en met Downloaden bewaar je het nieuwe bestand.

Comprimeren is eenrichtingsverkeer — weggegooid detail komt niet terug. Houd het origineel tot je de gecomprimeerde versie hebt bekeken en tevreden bent.

Welk kwaliteitsniveau kies je?

Elk niveau verkleint de korte zijde van de video naar een doelwaarde en begrenst de gemiddelde bitrate. We nemen de korte zijde in plaats van de breedte, zodat verticale telefoonvideo hetzelfde wordt behandeld als horizontale camerabeelden.

Er wordt nooit opgeschaald. Geef je een 720p-video aan het 720p-niveau, dan blijft de resolutie ongemoeid en verandert alleen de bitrate — goed om te weten, want dat geval bespaart flink minder dan een 4K-bron.

Het zijn dezelfde drie niveaus en dezelfde bitrates die Photo Slim op de iPhone gebruikt, dus een clip die je hier comprimeert en een die je in de app comprimeert komen er gelijk uit.

Een video comprimeren naar 10 MB, 25 MB of 100 MB

Soms is de eis niet «kleiner», maar een getal: een uploadformulier dat niets boven 25 MB accepteert, een chat-app die bij 10 MB stopt, een portaal met een plafond van 100 MB. Zet het gereedschap van kwaliteitsniveaus over naar doelgrootte en je geeft het dat getal. Het deelt het budget door de lengte van je video om op een bitrate te komen, trekt het deel af dat het geluid nodig heeft, en kiest dan de resolutie die die bitrate werkelijk draagt — de keuze tussen 720p, 540p en 360p wordt dus voor je gemaakt in plaats van door uitproberen.

Het mikt bewust net onder de doelgrootte en niet er precies op, want een bestand dat op 25,4 MB uitkomt wordt net zo goed geweigerd als een van 60 MB. Twee grenzen zijn het weten waard. Het geluidsspoor wordt onbewerkt gekopieerd en neemt een vast deel van het budget in dat geen enkele kwaliteitsinstelling terughaalt. En voorbij een bepaalde lengte is een kleine doelgrootte bij geen enkele kwaliteit nog haalbaar — een opname van veertig minuten wordt geen bestand van 10 MB dat je wilt bekijken. Is dat het geval, dan zegt het gereedschap het vooraf in plaats van je tijd aan brij te besteden.

Omdat het onder de doelgrootte mikt en niet erop, blijft het resultaat onder de limiet, of de tellende partij nu 1.000 of 1.024 kilobyte per megabyte rekent.

Hoeveel kleiner wordt je video?

Dat hangt bijna volledig af van wat de bron is, en elke tool die een vast percentage belooft, gokt. De besparing komt uit twee hoeken: de resolutie verlagen en de bitrate verlagen. Zit je bron op beide punten ver boven het doel, dan is de reductie dramatisch. Zit hij er al dichtbij, dan is er weinig te halen.

Drie echte metingen maken de spreiding concreet. Een 4K-clip van 9 seconden, opgenomen met 96 Mbps, ging op het 720p-niveau van 105 MB naar 2 MB — minder dan 2% van het origineel, omdat de bronbitrate absurd hoog was voor die lengte. Een 1080p-video van 121 seconden ging van 101 MB naar 25 MB, ongeveer een kwart. Een clip van 150 seconden die al 720p was, ging slechts van 95 MB naar 37 MB, rond de 39%, omdat de resolutie helemaal niet omlaag kon.

Het patroon is consistent: telefoonbeelden met hoge bitrate, schermopnames en alles wat in 4K is opgenomen krimpen enorm. Video die al één keer is gecomprimeerd — bijvoorbeeld een clip die je uit een berichtenapp hebt gedownload — heeft veel minder weg te geven, en er nog eens in knijpen kost vooral kwaliteit in plaats van megabytes.

Browserondersteuning

De tool heeft de WebCodecs-API en een werkende H.264-video-encoder nodig. Die combinatie zit in actuele versies van Chrome, Edge en andere Chromium-browsers, plus Safari 18 en nieuwer. Firefox biedt nog geen WebCodecs-video-encoder; de tool merkt dat op en zegt het, in plaats van halverwege te falen.

De controle gebeurt bij het laden van de pagina, niet bij het indrukken van de knop, dus je weet het voordat je een bestand kiest.

Grenzen die je vooraf moet kennen

Dit is een tool voor één bestand, en hij is eerlijk over waar hij stopt. De randen kennen is nuttiger dan ze midden in een compressie tegenkomen.

1. Eén bestand per keer. Er is geen wachtrij voor bulk — voor een volle filmrol is de app het juiste gereedschap.
2. Geen vaste groottelimiet, maar wel een opslagcontrole. Het plafond is je vrije schijfruimte, en dat wordt getest voordat het coderen begint in plaats van halverwege ontdekt.
3. De doelgrootte is een beste poging, geen garantie. Je kiest 10, 25 of 100 MB en de bitrate wordt daaruit teruggerekend, met de mik net eronder — maar het geluid wordt onbewerkt gekopieerd en neemt een vast deel van het budget in, en een voldoende lange video past bij geen enkele kwaliteit in een kleine doelgrootte. Dat hoor je vooraf, niet achteraf.
4. Audio wordt gekopieerd, niet opnieuw gecodeerd. Je originele geluidsspoor blijft bit voor bit bewaard, inclusief 5.1-surround, wat ook betekent dat de audio niets bijdraagt aan de verkleining.
5. De uitvoer is altijd MP4 (standaard H.264, HEVC als je dat aanzet). Formaatconversie, GIF-export, knippen of watermerken zitten er hier niet in.
6. Heel lange video's kosten nog steeds tijd. Op een desktop met hardwarecodering hebben we tien tot zeventien keer sneller dan realtime gemeten — een video van 10 minuten is in ongeveer een minuut klaar — en telefoons zijn aanzienlijk langzamer.

Niets van wat je hier doet raakt het originele bestand op je schijf. De gecomprimeerde versie is een aparte download, dus het origineel wissen blijft altijd een uitdrukkelijke keuze van jou.

FAQ